Junko Furuta

    

   Zło jest wszędzie, zwłaszcza w miejscach pozornie idealnych, dla nas bez skazy gdzie mieszkają dobrzy ludzie. Myślisz, że poznałeś/poznałaś tego oblicze, nic bardziej mylnego.! Zło już zmienia swą postać.

    No więc, przenieśmy się do Japonii, Kraju Kwitnącej Wiśni, idealnym wręcz, czyżby?

25 listopada 1988 roku w Misato w prefekturze Saitama siedemnastoletnia Junko Furuta wracała ze szkoły i została porwana przez czterech chłopców (najstarszy miał wtedy 18 lat, z racji iż faceci dorastają później, mężczyznami ich nazwać nie można). Przetrzymywali ją w domu jednego z nich. Spędziła tam 44 dni przechodząc prawdziwe piekło. Przez te kilkadziesiąt dni zgwałcili ją ok. 400 (średnio była gwałcona 9 razy dziennie, >a Wy protestujecie jak kogoś zgwałcono raz<), bili żelaznym prętem, podpalali, wprowadzali różne dziwne rzeczy do pochwy, zaś do odbytu fajerwerki, które później podpalali. Kolejnymi okropnościami było zmuszanie do masturbacji, jedzenie karaluchów, picie moczu. Przycinali jej sutki, zawiązywali na palcach sznurki, by odciąć dopływ krwi i tym samym uniemożliwić obronę. Rodzice jednego ze zwyrodnialców wiedzieli o wszystkim, jednakże nie ingerowali. Nie powiedzieli też nikomu, gdyż honor rodziny był ważniejszy. Junko błagała oprawców o śmierć, jednakże ci woleli bawić się nią dalej. W końcu 4 stycznia 1989 roku zabili ją poprzez oblanie benzyną i podpalenie.

   Policja w końcu ich złapała i trafili do więzienia na 17 lat. Moim zdaniem nie jest to kara dla nich odpowiednia jednak polska sprawiedliwość jest gorsza. Powinno się im zrobić to co oni zrobili Junko.

Nazwiska oprawców były chwilowo anonimowe, jednak tygodnik Shūkan Bunshun ujawnił ich dane z dopiskiem „prawa człowieka nie obejmują bestii”. Cały świat się o tym dowiedział. Rodziny sprawców zmieniali nazwiska i wyjeżdżali z kraju.

Mordercy:

• Miyano Hiroshi, zmienił na Yokoyama Hiroshi
• Ogura Jō, zmienił na Kamisaku Jō
• Minato Shinji 
• Watanabe Yasushi 
• Nakamura Tetsuo
•  Ihara Kōichi 

W 1995 roku Katsuya Matsumura stworzył film o Junko Concrete-Encased High School Girl Murder Case. Ukazuje on całą tę historię.
Sławny japoński zespół rockowy the GazettE (osobiście ich uwielbiam) nagrał piosenkę na cześć Junko, pt.: Taion (temperatura ciała). Większość tekstu jest po angielsku, jednak najważniejsza treść jest po japońsku. Rockowe brzmienie, mroczna sceneria, mała dziewczynka bawiąca się kukiełkami, Ruki obok manekina sam robi za kukiełkę.

Tekst w polskim tłumaczeniu:
Zimowe niebo i zimny wiatr rozproszonych ulicznych świateł.
Niezrozumiały cień na drodze ucieczki.
Wolność została odebrana.
Zrozumienie jest niemożliwe.

W ponurym pomieszczeniu budzi mnie
śmiejący się głos, sączący się w uszy niczym piach i przemocą gwałci mnie, gwałci mnie, gwałci mnie.
Zrozumienie jest niemożliwe.
Czemu zostałam wybrana? Ktoś powinien odpowiedzieć...
Proszę, odpowiedz, czy to jakiś potworny sen?
Ile jeszcze powinnam krzyczeć, skręcać się i cierpieć?
Proszę, powiedz mi, że to jakiś potworny sen.
Krzyczałam tak długo, że straciłam głos. 
Nie ma już dłoni, która przygładziłaby zmierzwione włosy.
Śmiejący się głos sączy się w uszy, omdlewająca temperatura miesza się z zimą.
Zrozumienie jest niemożliwe.

Przekonywałam siebie, łamiącym się głosem i zaczynałam pisać.
Nie zatracić się dla żywych.
Zatonęłam w nocy, przerażona, z łamiącym się głosem.
Proszę wybaczcie mi mój konający oddech.
Proszę, odpowiedz, czy to jakiś potworny sen?
Ile jeszcze powinnam krzyczeć, skręcać się i cierpieć?
Proszę, powiedz mi, że to jakiś potworny sen.
Chcę się na koniec jeszcze raz uśmiechnąć... 

Podczas ostatniego wersu wokalista the Gazette tuli bezgłowego manekina.

  Jeśli możecie przekazujcie ten artykuł dalej, aby nikt nie zapomniał o Junko.

MaRa